home ANIME, MANGA, SCOOP ‘พ่อไม่แท้ แต่น่ารัก’ มองความสัมพันธ์พ่อลูกนอกสายเลือดในโลกการ์ตูน

‘พ่อไม่แท้ แต่น่ารัก’ มองความสัมพันธ์พ่อลูกนอกสายเลือดในโลกการ์ตูน

หากเราพิจารณาดูอนิเมะ หรืออ่านมังงะอย่างจริงจัง เราจะพบว่า มีเด็กจำนวนไม่น้อยในโลกการ์ตูน ที่ต้องเติบโตมาในสภาวะกำพร้า ทั้งจากการตาย หรือจากการถูกทอดทิ้งโดยผู้ปกครอง แม้แต่ตัวละครที่เติบโตมากับสายสัมพันธ์จอมปลอมในครอบครัวที่ไม่มีความสุข แต่โลกการ์ตูนก็ไม่โหดร้ายเกินกว่าที่จะสร้างใครสักคนขึ้นมาเติมเต็มช่องว่างในจิตใจของพวกเขาเหล่านั้น ทดแทนความเป็นพ่อแม่ที่แท้จริงให้เขาเหล่านั้นได้ไม่แพ้ หรือดีกว่าพ่อแม่ที่แท้จริงด้วยซ้ำ

(เนื้อหาในบทความด้านล่างมีการเปิดเผยเนื้อหาของการ์ตูน อาจทำให้สูญเสียอรรถรสในการอ่าน)

Untitled-1

ในการ์ตูนสุดฮิตอย่าง ‘วันพีซ ล่าขุมทรัพย์โจรสลัด’ เราสามารถเห็นความสัมพันธ์ลักษณะนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง แทบจะกับทุกตัวละครหลักในกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ไล่มาตั้งแต่ แชงคูส ซึ่งเติมเต็มความฝันและแรงบันดาลใจให้กับลูฟี่, เจ้าของสำนักดาบที่เลี้ยงดูโซโล, คุณเก็นโซ ที่เลี้ยงดูนามิและโนจิโกะหลังจากแม่ของพวกเธอเสียไป, นิโคโรบินกับเซาโล ไปจนถึงแฟรงกี้ ที่นับถือคุณทอม ผู้สร้างรถจักรพัฟฟิ่งทอมเหมือนกับพ่อแท้ๆ รวมไปถึงคนที่ผมยังจำเรื่องราวประทับใจได้ไม่ลืมแม้จะผ่านมาหลายร้อยตอนแล้วก็คือ ซันจิ กับเชฟขาแดง ผู้ยอมเสียสละแม้แต่ชีวิตในฐานะโจรสลัดของตนเอง เพื่อให้ซันจิมีชีวิตรอด

 

 

พ่อของลูกทุกๆ คน : ‘หนวดขาว’ เอ็ดวาร์ด นิวเกต – กลุ่มโจรสลัดหนวดขาว

พ่อไม่แท้อีกคนที่จะไม่พูดถึงก็คงไม่ได้ในเรื่องวันพีซก็คือ อดีต 1 ใน 4 จักรพรรดิ ‘หนวดขาว’ หรือ ‘เอ็ดวาร์ด นิวเกต’ หัวหน้ากลุ่มโจรสลัดหนวดขาว กลุ่มโจรสลัดที่ผูกพันกันแน่นแฟ้น แม้จะทะเลาะ กระทบกระทั่งกันอยู่บ่อยครั้ง แต่เมื่อใดที่สมาชิกกลุ่มพบเจออันตราย ทั้งกลุ่มก็พร้อมจะเข้าไปช่วยเหลือเพื่อนพ้องของตัวเอง นั่นก็เพราะพวกเขาถือว่าตัวเองมีพ่อคนเดียวกันคือหนวดขาว เช่นเดียวกัน หนวดขาวก็เลี้ยงดูทุกคนเหมือนลูกแท้ๆ เขากล่าวว่าสิ่งที่เขาต้องการไม่ใช่ทรัพย์สมบัติ หากแต่เป็นครอบครัว และมักจะเรียกเหล่าลูกเรือ รวมถึงเอส ว่า “ลูกชายของฉัน” อยู่เสมอ

Whitebeard_Allies

 

 

พ่อลูกราเม็ง : อุมิโนะ อิรุกะ – อุซึมากิ นารุโตะ (NARUTO นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)

ใน ‘นารุโตะ นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ’ อย่างที่รู้กันว่า ตัวเอกของเราสูญเสียพ่อซึ่งเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 4 ของหมู่บ้านโคโนฮะงาคุเระไปตั้งแต่ตัวเองเกิดมา ก่อนจะต้องมีชีวิตวัยเด็กที่ถูกคนรอบข้างรังเกียจ ต้องพยายามเรียกร้องความสนใจด้วยการทำตัวแปลกประหลาด สร้างความเดือดร้อนให้คนในหมู่บ้านอยู่เสมอ แต่ยิ่งทำเท่าไหร่ ก็มีแต่จะทำให้คนในหมู่บ้านเกลียดขึ้นไปเท่านั้น นารุโตะไม่เคยได้รับการยอมรับในฐานะนินจา หรือแม้แต่มนุษย์คนหนึ่งแม้แต่ครั้งเดียว จนกระทั่ง ‘อุมิโนะ อิรุกะ’ อาจารย์ประจำชั้นของเขามอบที่คาดหน้าผากของตัวเองให้เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าเขาสามารถสอบผ่านเป็นเกะนินได้สำเร็จ แม้ในช่วงหลังๆ บทบาทของอิรุกะจะลดลงไป แต่เมื่อใดที่นารุโตะมีเรื่องไม่สบายใจ ก็จะเป็นอิรุกะที่สังเกตเห็น และพานารุโตะมาเลี้ยงราเม็งปรับทุกข์เสมอ เขายังเป็นคนที่นารุโตะขอให้มาเป็นตัวแทนพ่อในวันสำคัญที่สุดในชีวิตอย่างวันแต่งงานอีกด้วย

Iruka_with_Naruto_at_his_wedding

นารุโตะยังผูกพันในลักษณะกึ่งพ่อกึ่งอาจารย์กับอีกหลายตัวละครในหลายช่วงชีวิต ทั้งคาคาชิ อาจารย์ประจำกลุ่ม 7 ที่สอนนารุโตะถึงเรื่องต่างๆ ในฐานะนินจา, จิไรยะ ผู้ฝึกสอนวิชากระสุนวงจักรและคาถาอัญเชิญให้นารุโตะ, คิลเลอร์บี ผู้สอนการควบคุมจิ้งจอกเก้าหางให้นารุโตะ ยิ่งนานวัน เหตุการณ์ต่างๆ ผู้คนที่เข้ามาในชีวิต ค่อยๆ ลดความเป็นอื่นในตัวของนารุโตะลง จนถึงวันที่นารุโตะสามารถทำตามคำพูดตั้งแต่เด็กของตัวเอง นั่นคือการเป็นโฮคาเงะที่ทุกคนยอมรับได้สำเร็จ แต่เหตุการณ์เหล่านี้คงจะเกิดขึ้นไม่ได้เลย หากในวันนั้นเขาไม่ได้รับที่คาดหัวจากครูอิรุกะ เป็นหลักฐานว่าเขาได้รับการยอมรับจากคนอื่นในฐานะมนุษย์คนหนึ่งแล้ว

 

 

พ่อลูกจำเป็น : สึบากิ อิชิ – สึบากิ ซาสึเกะ (Sket Dance)

ไม่ใช่แค่ในโลกแฟนตาซีเท่านั้น หากเราลองมาพิจารณาอนิเมะซีรีส์ซึ่งสร้างขึ้นจากโลกใกล้ตัวของเรา เราก็จะพบว่าเรื่องราวของพ่อแม่ทดแทนนั้น ก็ไม่ได้น่าประทับใจน้อยไปกว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในโลกแฟนตาซีเลย ใน ‘สเก็ต ดานซ์’ ประธานนักเรียนผู้แข็งกร้าว ‘สึบากิ ซาสึเกะ’ เติบโตมาในครอบครัวของนายแพทย์สึบากิ ก่อนจะได้รับการเปิดเผยในวันเกิดอายุ 17 ว่าเขาไม่ใช่ลูกที่แท้จริง หากแต่ถูกรับมาเลี้ยงเพราะพ่อของเขา  ‘เรียวสึเกะ’ เสียชีวิตไปเพราะช่วยเหลือเด็กคนหนึ่งจากการถูกรถชน ส่วนแม่ของเขา ‘ฮารุ’ สิ้นใจหลังจากคลอดเด็กออกมา 2 คน หมอสึบากิเห็นว่า ‘อาคาเนะ’ เพื่อนของฮารุที่มาด้วยกัน เป็นเพียงผู้หญิงตัวคนเดียวคงเลี้ยงเด็ก 2 คนไม่ไหว บวกกับตนเองในขณะนั้นกำลังต้องการมีลูก เพื่อให้ได้สิทธิ์ในการสืบทอดโรงพยาบาล จึงตัดสินใจนำเพียงยูสึเกะไปมอบให้อาคาเนะ และเก็บซาสึเกะไว้เลี้ยงดูเอง

doctor_tsubaki

ถึงแม้จะไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่หมอสึบากิก็เลี้ยงดูซาสึเกะอย่างดี จนซาสึเกะเติบโตมาเป็นคนที่เฉลียวฉลาด มีไหวพริบ เก่งทั้งเรื่องเรียนและกีฬา แถมยังรักในความถูกต้อง ตรงไปตรงมา จึงสมัครเป็นกรรมการนักเรียน และได้กลายเป็นประธานนักเรียนที่ทุกคนยอมรับในที่สุด ข้อนี้พิสูจน์ให้เห็นว่าต่อให้ไม่ใช่พ่อที่แท้จริง หากมีความรัก ความจริงใจ ก็สามารถเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งให้เติบโตมาเป็นคนดีคนเก่งได้ไม่ต่างกัน

 

 

พ่อลูกอารมณ์ดี : โคอิวาอิ โยสึเกะ – โคอิวาอิ โยทสึบะ (Yotsuba to! โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน)

เช่นเดียวกับการ์ตูนตลกน่ารักอย่าง ‘โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน’ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่คนอาจจะลืมไปว่า โยทสึบะจัง ตัวเอกของเรื่องนั้นเป็นแค่ลูกบุญธรรมที่ถูกเก็บมาระหว่างการเดินทางของ ‘โคอิวาอิ โยสึเกะ’ เท่านั้น ซึ่งถึงจะเป็นแค่ลูกบุญธรรมโยสึเกะก็ดูแลโยทสึบะเป็นอย่างดี คอยระวังไม่ให้ลูกสาวตัวเองไปทำอะไรแผลงๆ อย่างที่เราทุกคนรู้กันว่าบ่อยครั้งการเล่นซนของเธอก็ทำให้ข้าวของพัง เลอะเทอะ จนเขาต้องเป็นฝ่ายก้มหัวขอโทษขอโพยคนที่เดือดร้อนบ่อยๆ แต่เขาก็ไม่เคยมองว่าน่ารำคาญ หากแต่เป็นเรื่องน่าเอ็นดู และยังทำให้เจ้าตัวได้รับประสบการณ์ด้วย เขามีทัศนคติที่ว่าการทำผิดพลาดกับเด็กนั้นเป็นของคู่กัน ฉะนั้นเขาก็ทำในสิ่งที่เขาทำได้ คือคอยระแวดระวังอันตราย แต่ไม่กีดกันหรือขัดขวางโยทสึบะจากการเล่น มากเกินไป

ถึงแม้เราจะเห็นเขาเป็นพ่อสไตล์สบายๆ ไม่ได้เคร่งกับกรอบของกฎระเบียบอะไร แต่เมื่อถึงเวลาต้องดุ ต้องว่า เขาก็ทำอย่างจริงจัง และโยทสึบะก็ปฏิบัติตามข้อห้ามของเขาอย่างเคร่งครัดเสมอ โดยเฉพาะข้อสำคัญที่สุดคือการไม่พูดโกหก ทำให้แม้ว่าโยทสึบะออกจะดูซนๆ ป่วนๆ ไปสักหน่อย แต่เธอก็เป็นเด็กดีของทุกคนเสมอ

tumblr_moinbqxfHL1qbfyjbo3_1280

 

 

พ่อลูกน้าหลาน? : คาวาจิ ไดคิจิ – คางะ ริน (Usagi Drop คุณน้าผม อายุ 6 ขวบ)

พ่อแม่ทดแทนไม่ได้เติมเต็มแค่ทางฝั่งของเด็กเท่านั้น ฝั่งผู้เป็นพ่อเองก็มีที่ได้รับการเติมเต็มเช่นเดียวกัน อนิเมะสไลซ์ ออฟ ไลฟ์ ‘คุณน้าผมอายุ 6 ขวบ’ (Usagi Drop) เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่มีความสัมพันธ์พ่อลูกซึ่งไม่ได้เกิดจากสายเลือดเดียวกัน ‘คาวาจิ ไดคิจิ’ หนุ่มโสดอายุ 30 ได้พบกับ ‘ริน’ ลูกสาวลับๆ ของคุณตาในวันงานศพ เพราะเธอเป็นลูกนอกสมรสของคุณตากับเมียน้อยในวัยชรา ทำให้ญาติทุกคนมองเป็นเรื่องน่าอับอาย และไม่มีใครอยากรับไปเลี้ยง เพราะเธอเปรียบเสมือนเป็นคนนอกของตระกูลอย่างสิ้นเชิง ไดคิจิซึ่งเฝ้าดูพฤติกรรมของเธอที่ตั้งใจดูแลงานศพคุณตาเป็นอย่างดีคิดว่าเธอไม่สมควรถูกปฏิบัติด้วยท่าทีแบบนี้ และสมควรมีชีวิตที่ดีกว่านี้ จึงอาสารับเธอมาเลี้ยงดูเอง รินตกลงทันที

ไดคิจิกลายเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวนับตั้งแต่ลั่นวาจาออกไป ทั้งๆ ที่ไม่มีความรู้เรื่องการเลี้ยงดูเด็กเลยแม้แต่น้อย เขาจึงต้องวุ่นกับการไปปรึกษาคนนู้นที คนนี้ที ต้องศึกษาหาความรู้ แถมต้องค่อยๆ ปรับตัว ต้องเลิกบุหรี่ เลิกทำตัวเสเพล หันมาใส่ใจรักษาความสะอาด เพื่อเป็นพ่อที่ดีที่สุดให้กับริน ส่วนรินเอง เมื่อได้รับการเติมเต็มชีวิตวัยเด็ก จากเด็กเงียบๆ เก็บตัว ก็กลายเป็นคนที่ร่าเริง ยิ้มแย้มแจ่มใสได้อีกครั้ง ราวกับว่าทั้งสองเติมเต็มกันและกัน ต่างฝ่ายต่างเปลี่ยนอีกคนให้เป็นคนที่ดีกว่าเดิม

Usagi_Drop_-_02_-_Large_01

 

 

ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีได้เกิดมาในครอบครัวที่ครบถ้วนสมบูรณ์ แต่ก็ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ตัวแทนจะไม่สามารถเลี้ยงดูคนที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกับตัวเองให้ดีได้ หากแต่ก็สามารถเป็นครอบครัวที่ดีได้ไม่แตกต่างจากครอบครัวแท้ๆ และเด็กที่ถูกเลี้ยงดูมาโดยพ่อแม่ตัวแทนนี้ ก็สามารถเติบโตเป็นคนที่มีคุณภาพ สร้างครอบครัวที่ดีขึ้นมาได้เช่นกัน

หากลองเปิดใจจะพบว่า พ่อหรือแม่นั้นไม่ได้จำเป็นต้องเป็นคนที่เกี่ยวพันกันทางสายเลือด หากคุณสามารถหาใครสักคนที่เข้าใจคุณ ยอมรับในตัวคุณ พร้อมที่จะรับฟัง ช่วยเป็นเพื่อนในยามทุกข์ใจให้คุณได้ และหากคุณหาเขาเจอแล้ว อย่าลังเลที่จะแสดงออกว่าคุณรักเขาให้มากๆ เป็นการตอบแทนเขาด้วย อย่างวันพ่อนี่ก็เป็นโอกาสที่ดีนะ

ยังมีบทความ ข่าวสาร และสาระดีๆ เกี่ยวกับการ์ตูนอีกมากมาย!

ติดตามอัพเดตไวสุดๆ ทางทวิตเตอร์! |

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.