หากนึกอยากจะกินอะไรที่ไม่ต้องเยอะแต่กินทีก็ขอหลายๆ ชาม ในไทยเราก็คงหนีไม่พ้นก๋วยเตี๋ยวเรือ แล้วรู้ไหมว่าที่ญี่ปุ่นเขาก็มีเมนูแบบนี้เหมือนกันนะ ‘วังโกะโซบะ’ โซบะชามละคำที่กินทีหนึ่งนี่ถึงกับต้องนับชามแข่งกัน

วังโกะโซบะคืออะไร

วังโกะโซบะ (wanko soba) คือโซบะชามเล็กที่เสิร์ฟแค่ชามละคำแต่จะกินหลายๆ ชาม มีต้นกำเนิดที่จังหวัดอิวาเตะประเทศญี่ปุ่น เมื่อนานมาแล้วพื้นที่แถบภูเขาของจังหวัดอิวาเตะนั้นสภาพภูมิอากาศที่หนาวเย็นมากจนชาวนาในแถบนั้นไม่สามารถปลูกข้าวได้ สิ่งที่พวกพวกเขาพอจะปลูกได้มีเพียงธัญพืชอย่างบัควีท (buckwheat) เท่านั้น แล้วพวกเขาก็คิดค้นวิธีจนสามารถนำเมล็ดมาบัควีททำเป็นเส้นโซบะได้

ส่วนคำว่า วังโกะ (wanko) เป็นภาษาท้องถิ่นของจังหวัดอิวาเตะ แปลว่า ชาม เป็นชามขนาดเล็กที่ทำจากไม้ คนญี่ปุ่นนิยมใช้เป็นชามใส่ซุป

ตำนานวังโกะโซบะ

มีตำนานที่เล่าถึงต้นกำเนิดของวังโกะโซบะมากมายแต่มีอยู่ 2 ตำนานที่มักได้ยินบ่อยที่สุด ตำนานแรกเล่าว่ามีเจ้าของที่ดินแห่งหนึ่งได้จัดงานเทศกาลขึ้นในที่ดินของเขาเอง ซึ่งมีชาวบ้านและแขกมาร่วมงานเพื่อกินโซบะมากกว่าร้อยคนแต่โซบะที่เตรียมไว้ไม่น่าจะพอกับจำนวนแขกที่มาร่วมงาน เขาจึงแก้ปัญหาด้วยการลดปริมาณโซบะที่ตักให้แขกแต่ละคนให้น้อยลงโดยตักใส่ชามเล็กๆ เพื่อกระจายให้ได้กินกันทุกคน

นันบุ โทชินาโอะ (Nanbu Toshinao)

ส่วนอีกตำนานก็เล่าว่าช่วงที่ นันบุ โทชินาโอะ (Nanbu Toshinao) ได้เป็นไดเมียวแห่งเมืองโมริโอกะ เมื่อครั้งที่ท่านเดินทางไปที่เมืองฮานามากิพอถึงเวลาอาหารผู้ติดตามได้นำโซบะซึ่งเป็นอาหารท้องถิ่นมาถวาย และด้วยความที่โซบะเป็นอาหารพื้นๆ รสชาติจืดชืด ผู้ติดตามเกรงว่าจะไม่ถูกปากไดเมียวจึงตักโซบะแบ่งใส่ชามเล็กๆ ในปริมาณที่ไม่เยอะถวายให้ไดเมียว แต่รสชาติของโซบะกลับถูบปากไดเมียวท่านจึงขอเติมอีกเรื่อยๆ หลังจากนั้นวิธีการกินโซบะแบบนี้จึงกลายเป็นธรรมเนียมไป คือเจ้าบ้านจะเสิร์ฟโซบะให้แขกในชามเล็กๆ และคอยเติมให้จนกว่าแขกจะพอใจ

แต่ไม่ว่าตำนานไหนจะจริงหรือไม่จริงยังไงปัจจุบันวังโกะโซบะก็ได้กลายเป็นอาหารเลื่องชื่อที่หากไปอิวาเตะเตะแล้วไม่ได้ลิ้มลองก็ถือว่าไปไม่ถึง และยังถือว่าเป็นอาหารดั้งเดิมที่มีชื่อเสียงที่สุดจานหนึ่งของญี่ปุ่นอีกด้วย

วังโกะโซบะกินกันอย่างไง

ร้านวังโกะโซบะมีทั้งแบบชุดและบุฟเฟต์ให้ได้เลือกทาน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นบุฟเฟต์ที่ให้เรากินได้แบบไม่อั้น อย่างเช่นร้านอาสึยามะที่เปิดมาร่วมร้อยปี

เมื่อสั่งวังโกะโซบะพนักงานจะเสิร์ฟชามเปล่าให้เราหนึ่งใบ ผ้ากันเปื้อนหนึ่งผืน และเครื่องเคียงเพื่อแก้เลี่ยนหนึ่งชุด เช่น ไก่สับปรุงรส ซาซิมิมากุโร่ สาหร่าย เห็ดหมักซอสและหัวไชเท้าฝน ซึ่งเครื่องเคียงจะแตกต่างกันไปตามราคาและไม่สามารถขอเพิ่มได้

ขณะที่กินวังโกะโซบะจะมีพนักงานถือถาดใส่ชามขนาดเล็กที่มีโซบะอยู่แค่ชามละคำยืนอยู่ข้างๆ เพื่อคอยเติมโซบะให้แบบชามต่อชามทันทีที่เรากินหมด บางคนก็สนุกในการกินรีบกินตามจังหวะการเติมโซบะและเสียงเชียร์ของพนักงาน แต่บางคนอาจรู้สึกกดดันที่มีคนคอยจ้องตัวเองตอนกินอยู่ตลอดเวลา และกติกาสำคัญคือเมื่อรู้สึกว่ากินอิ่มพอแล้วจะต้องรีบปิดฝาชามทันทีไม่อย่างนั้นพนักงานก็จะเติมโซบะให้เรื่อยๆ ถึงแม้เราจะบอกว่าไม่เอาแล้วก็ตาม

วังโกะโซบะ 10-15 ชามจะมีปริมาณเท่ากับโซบะธรรมดา 1 ชาม และค่าเฉลี่ยการกินวังโกะโซบะของผู้หญิงอยู่ที่ 30-40 ชาม ส่วนผู้ชายประมาณ 50-60 ชาม ส่วนใครที่กินได้มากกว่า 100 ชาม ทางร้านก็จะมีใบประกาศมอบให้เป็นรางวัล ซึ่งถือว่าเป็นความท้าทายของนักกินเลยก็ว่าได้

เมื่อปี 1957 ได้มีการจัดการแข่งขันกินวังโกะโซบะเป็นครั้งแรกจัดโดยร้านวังโกะเก่าแก่ที่เมืองฮานามากิ จังหวัดอิวาเตะ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมากทั้งจากนักท่องชิมและนักท่องเที่ยว การแข่งขันนี้จัดต่อเนื่องกันมาทุกปี นอกจากนี้ยังเคยจัดการแข่งขันที่ประเทศไทยในงาน JAPAN EXPO IN THAILAND 2015 ด้วย

เคล็ดลับกินยังไงให้ได้เยอะที่สุด

  • อย่ากินด้วยความหิว ไม่ควรอดข้าวอดน้ำปล่อยให้ท้องว่าเพื่อมากิน เพราะจะทำให้กินได้ไม่เยอะ
  • อย่ากินน้ำซุปที่เหลืออยู่ในถ้วย ไม่ว่าน้ำซุปจะอร่อยขนาดไหนก็อย่าเผลอซดเข้าไปจนหมดเพราะจะทำให้อิ่มเร็ว ให้กินเฉพาะเส้นโซบะเท่านั้น
  • กินเครื่องเคียงบ้างเพื่อไม่ให้เลี่ยนแต่ต้องไม่กินเยอะจนเกินไป เดี๋ยวจะอิ่มเครื่องเคียงซะก่อน
  • กินเรื่อยๆ อย่างเป็นจังหวะ ไม่พูดคุยระหว่างกิน

พอเห็นวังโกะโซบะแบบนี้แล้ว ทั้งปริมาณของโซบะและความรู้สึกที่ชวนให้อยากจะนับชามแข่งกันว่าใครจะกินได้เยอะที่สุดก็คงต้องพูดเลยว่า “เฮ้ย!! นี่มันก๋วยเตี๋ยวเรือชัดๆ” ถ้าใครมีโอกาสไปจังหวัดอิวาเตะก็ต้องไปลองกันแล้ว

 

อ้างอิง

ยังมีบทความ ข่าวสาร และสาระดีๆ เกี่ยวกับการ์ตูนอีกมากมาย!

ติดตามอัพเดตไวสุดๆ ทางทวิตเตอร์! |

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *