รสนิยมการดูการ์ตูนของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนชอบเรื่องดรามาดูแล้วน้ำตาตก บางคนชอบแนวรักโรแมนติก และบางคนก็ชอบดูการ์ตูนแนวดาร์ก สู้กันเลือดสาด ตับไตไส้พุงกระจายเช่นกัน ซึ่งใครที่ทนไม่ได้อาจจะมีพะอืดพะอมกันบ้าง แต่ถึงจะเป็นแบบนี้ก็มีคนที่ติดตามการ์ตูนแนวนี้อยู่พอสมควรเลยทีเดียว เรียกได้ว่ามีให้ดูเกือบทุกซีซันกันเลยค่ะ โดยเราจะเรียกแนวการ์ตูนสุดสยองนี้ว่า กุโระ

ที่มาของคำว่ากุโระ

พระราชวัง Domus Aurea

คำว่ากุโระ มาจากว่า grotesque แปลว่า พิลึก วิปลาส วิตถาร ซึ่งคำนี้มีรากศัพท์มาจาก grotta (กรอททา) ในภาษาอิตาลีแปลว่าถ้ำ มาจากทางเดินในพระราชวัง Domus Aurea ในกรุงโรมอิตาลี ซึ่งทางเดินมีลักษณะคล้ายถ้ำ ที่ฝาผนังตลอดทางเดินเต็มไปด้วยศิลปะกรรม มีเรื่องราวเกี่ยวกับเทพเจ้า สัตว์ รวมถึงความโหดร้ายทารุณของคน และสัตว์ ถึงขั้นที่เรียกว่าวิตถาร

กุโระพบมากในภาพวาด และนวนิยายในช่วงปี 1920 ซึ่งเป็นยุคที่สังคมญี่ปุ่นเริ่มเข้าสู่ภาวะการเตรียมตัวทำสงคราม แนวคิดทางการเมืองที่ชาตินิยมสุดๆ จนโหดร้ายและบิดเบี้ยว บวกกับศิลปะดั้งเดิมของญี่ปุ่นที่เต็มไปด้วยความรุนแรงในเนื้อหาจึงเกิดเป็นงานเขียนขึ้นมากมาย

เนื้อหาที่ได้รับความนิยมในยุคนี้ เช่น โชกุนใช้วิธีวิตถารทรมานผู้คน การร่วมเพศกับสัตว์ หรือปีศาจด้วยท่าทางพิสดาร เนื้อหาเหล่านี้ปรากฎออกมาให้เห็นเรื่อยๆ จนกระทั่งในปี 1928 ได้ถือกำเนิดนิตยสารสำหรับผู้อ่านที่นิยมแนวกุโระนั่นก็คือ นิตยสาร grotesque อ่านแบบญี่ปุ่นคือ กุโระเทะสุคุ คนญี่ปุ่นจึงเรียกเนื้อหาที่แนวสยองขวัญนี้ว่ากุโระ ตามชื่อนิตยสาร

grotesque ออกจำหน่ายในปี 1928 – 1931 เป็นนิตยสารที่ตีพิมพ์เรื่องราวโศกนาฏกรรม สงคราม การฆ่าฟันชวนให้คนอ่านสยอง ขนหัวลุก

เนื้อหาภายในนิตยสารส่วนใหญ่แปลจากเนื้อเรื่องของต่างประเทศ เช่น ฝรั่งเศส อิตาลี ด้วยความที่เนื้อหาค่อนข้างรุนแรงทำให้ถูกเตือนจากเจ้าหน้าที่ตำรวจบ่อยครั้ง บางฉบับก็ถูกห้ามตีพิมพ์จนต้องแอบจำหน่ายเอง แต่ว่าก็ขายหมดทุกครั้งที่วางขาย

ผลงานของอ.สุเอะฮิโระ มารุโอะ

แม้นิตยสารเล่มนี้จะปิดตัวไป แต่นักเขียนก็ยังคงเขียนแนวนี้ต่อไป จนกระทั่งกุโระได้ปรากฏในภาพยนตร์ รวมถึงมังงะแนวระทึกขวัญ ในยุค 60 มักปรากฎอยู่ในเนื้องเรื่องประเภทการสืบสวนสอบสวน ภูติผีวิญญาณ สงคราม

นักวาดมังงะแนวกุโระที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ อ.สุเอะฮิโระ มารุโอะ อ.ยามาโนะ ฮาจิเมะ อ.ฮายามิ จุน อ.นากาอิ โก อ.คาโกะ ชินทาโร่

สยองสนองความก้าวร้าว

การ์ตูนระทึกขวัญแบบนี้ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีก็ยังได้รับความนิยมอยู่เสมอ อีกทั้งการ์ตูนแนวกุโระเป็นการ์ตูนที่สามารถตอบสนองต่อสัญชาตญาณดิบในตัวคนเราได้อย่างดี ปลุกเร้าให้คนมีอารมณ์ร่วม หรือบางครั้งที่เราเรียกว่า ความสะใจได้มากกว่าการ์ตูนแนวอื่นๆ ทำให้คนส่วนใหญ่แม้จะกลัวแต่ก็ยังชอบดูเพื่อความสนุกสะใจ

ถ้าพูดกันตามหลักจิตวิทยา คนทุกคนมีความก้าวร้าวอยู่ในตัวอยู่แล้ว แต่จะมากหรือน้อยขึ้นอยู่กับร่างกาย จิตใจ และสังคมที่เติบโตมา แน่นอนว่าบางส่วนของผู้ที่ชื่นชอบแนวนี้อาจเป็นผู้ที่ชอบใช้ความรุนแรง หรือผู้ถูกกระทำมาก่อน

บางคนอาจรู้สึกว่าฉันไม่ได้หัวรุนแรงเสียหน่อย แค่ชอบดูการ์ตูนแบบนี้ อันที่จริงความรู้สึกลึกๆ ในตัวคุณบางครั้งอาจจะมีความรู้สึกอยากก้าวร้าวแต่ทำไม่ได้ ยกตัวอย่างเช่น ถูกแม่บ่นตลอดทั้งวัน หรือน้องของคุณเข้ามากวนประสาทไม่ได้หยุดหย่อน ชั่ววูบหนึ่งคุณอาจจะเกิดความคิดที่ว่าเอาเข็มเย็บปากน้องเลยดีไหมจะได้เงียบๆ สักที

ในความเป็นจริงคุณเอาเข็มมาเย็บปากน้องไม่ได้ ซึ่งกุโระนี่แหละที่คนส่วนใหญ่มักใช้คลายอารมณ์ขุ่นมัว เพราะเวลาคุณมีอารมณ์ร่วมกับสิ่งที่ดูมากๆ มันจะรู้สึกเหมือนได้ลงมือทำสิ่งนั้นเอง อย่างเช่นเวลาดูตัวเอกฆ่าซอมบี้ คนที่อินกับเรื่องมักจะรู้สึกว่าตัวเองคือคนที่ฆ่าซอมบี้

 

อนิเมะเรื่องผีปอบโตเกียว

กุโระทำให้คนก้าวร้าวจริงหรือ?

แล้วถ้าถามว่าการที่คนเราเสพสิ่งที่มีความรุนแรงบ่อยๆ จะกลายเป็นคนใช้ความรุนแรงหรือไม่ คำตอบคือแทบไม่เกิดขึ้นหากเพียงแค่ดูการ์ตูนอย่างเดียว แต่อาจเกิดขึ้นได้หากมีองค์ประกอบอย่างเช่น อยู่ในครอบครัว ชุมชนที่ใช้ความรุนแรง มีความผิดปกติด้านร่างกาย จิตใจ หรือเคมีในสมองถึงจะกลายเป็นคนชอบใช้ความรุนแรงได้

การ์ตูนแต่ละเรื่องนั้นให้อะไรกับคนอ่านได้มากกว่าความบันเทิง แต่แบบเชิงบวกหรือลบก็ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของตัวผู้อ่านเองว่าจะเลือกรับ และนำสิ่งที่ได้มานั้นไปทำอย่างไรต่อไป

 

 

 

 

 

 

ที่มา

wikipedia1

wikipedia2

wikipedia3

wikipedia4

นักจิตวิทยาโรงพยาบาลศรีธัญญา

 

ยังมีบทความ ข่าวสาร และสาระดีๆ เกี่ยวกับการ์ตูนอีกมากมาย!

ติดตามอัพเดตไวสุดๆ ทางทวิตเตอร์! |

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *