home INTERVIEW [Interview] พูดคุยกับเสี่ยแนน แห่งครัวแม่ดาชา

[Interview] พูดคุยกับเสี่ยแนน แห่งครัวแม่ดาชา

093

วันนี้อนิไทม์ได้รับเกียรติให้พูดคุยกับนักวาดการ์ตูนชื่อดังผู้มีคาแร็คเตอร์น่ารักและแก๊กกวน ๆ ในเฟซบุ๊คเป็นเอกลักษณ์ เขาคือเจ้าของเพจสุดฮาที่มีผู้ติดตามกว่า 4 หมื่นคน เจ้าของผลงานสุดน่ารักใน Line Webtoons “ครัวแม่ดาชา” รวมไปถึงผลงานรวมเล่มสุดฮาอย่าง “ฉันทนา เลขาไร้พ่าย” และอื่น ๆ อีกมากมาย พบกับ “เสี่ยแนน” อรรถชัย ดาดี นักวาดการ์ตูนอารมณ์ดีที่มาแรงที่สุดในยุคนี้กันครับ

อยากให้เล่าเรื่องราวของเสี่ยแนนว่ามาอยู่บนเส้นทางนักเขียนการ์ตูนตั้งแต่เมื่อไหร่และเริ่มต้นจากการทำอะไรจึงมาอยู่ ณ จุดปัจจุบันได้

ถ้าไม่นับเป็นพวกชอบวาดการ์ตูนมาตั้งแต่เด็ก การที่ได้มาอยู่นี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องไม่คาดฝันอย่างนึงครับ เพราะสายที่เรียนไปจนจบ ป.ตรี ก็เป็นสายโปรแกรมมิ่ง ว่าง่าย ๆ ก็คือวางแผนชีวิตไว้ว่าจะจบออกไปเป็นโปรแกรมเมอร์ที่เอาเวลาว่างหลังเลิกงานไปนั่งเขียนเกมของตัวเองอะไรงี้

แต่ระหว่างนั้นก็ไปติดเกมกอล์ฟออนไลน์เกมนึง และได้ค้นพบว่าบ้านเรามีสิ่งที่เรียกว่าสังคมนักวาดแฟนอาร์ตอยู่ด้วย ตอนนั้นรู้สึกเหมือนโดนปลุกต่อมวาดรูปให้กลับมาอีกครั้ง ได้วาดการ์ตูนอวดกัน เขียนการ์ตูนต่อกัน ลามไปจนกระทั่งทำบล็อกการ์ตูนของตัวเอง ถึงตอนนั้นผู้อ่านก็เริ่มรู้จักชื่อ เสี่ยแนน เอ็กซ์ทีน กันบ้างแล้ว

นั่นกลายเป็นพอร์ตงานที่ทำให้ได้รับการเชิญชวนให้ไปร่วมงานที่บริษัททำการ์ตูนความรู้แห่งหนึ่ง ตั้งแต่ก่อนที่จะเรียนจบ ป.ตรี

ช่วงเวลา 5 ปี ที่รับหน้าที่เป็นคนเขียนบทการ์ตูนความรู้เกือบร้อยเล่ม และหนูดาชาก็ออกมาโลดแล่นบนหน้าเฟซบุ๊กเพจจนเป็นที่รู้จักมากกว่าผลงานตีพิมพ์ของนักเขียนอีก (ฮา) จนมาถึงจุด ๆ นึงที่ตัวเลขค่าใช้จ่ายในครอบครัวแซงตัวเลขรายได้ไปแล้ว ก็เหมือนโดนบังคับให้ลาออกมาเป็นนักเขียนการ์ตูนอิสระ โดยพกพาประสบการณ์ รางวัลและชื่อเสียง ที่ช่วยให้มีงานทยอยเข้ามา

จนถึงปัจจุบันนี้ ผมกำลังมีผลงานรวมเล่มกับสยามอินเตอร์คอมิกส์เรื่องฉันทนาเลขาไร้พ่าย ซีรีส์การ์ตูนออนไลน์กับ LINE Webtoon เรื่องครัวแม่ดาชา และงานอื่น ๆ ครับ

 

อ้าว ปกติถ้าคนรู้สึกว่ารายได้ไม่พอค่าใช้จ่ายจะยิ่งคิดถึงการหางานประจำที่มีรายได้มั่นคง แต่ทำไมเสี่ยแนนกลับสวนทางคนอื่นโดยการลาออกจากงานประจำมาเป็นฟรีแลนซ์ซะงั้น

อยากจะควบคุมเวลาทำงานให้ยืดหยุ่นมากขึ้นด้วยครับ เวลาทางบ้าน (ลูกเมีย) เรียกใช้หรือไหว้วานก็ย้ายตารางงานเองได้เลย

แต่งานสายนี้ถ้าได้ลูกค้าประจำก็กึ่ง ๆ มีงานประจำแล้วแหละครับ แถมเป็นงานประจำหลายที่ด้วย ถ้าจะตกงานก็คงไม่ตกทุกงานพร้อมกันครับ (ฮา)

 

หนูดาชาเหมือนกับเป็นคาแร็กเตอร์ประจำตัวเสี่ยแนนไปแล้ว มีที่มาจากไหน?

เธอเริ่มจากการก้าวเข้ามาเป็นตัวประกอบในมุกเสียดสีสังคมมุขนึงในเฟซบุ๊กเพจ ในบทบาทของตัวร้ายน่ารัก ไป ๆ มา ๆ คนอ่านก็ชอบกันเยอะมาก (ผมก็ชอบ) จึงได้วาดเธอมาเรื่อย ๆ และตั้งชื่อให้ทีหลังว่าหนูดาชา ซึ่งมาจากคำว่าดัดจริตตามคาแร็กเตอร์ของเธอครับ

 

ทำไมจึงเลือกเขียนเรื่องเกี่ยวกับอาหารให้เป็นสตอรี่ของหนูดาชา?

ตอนนั้นคือได้รับคำเชิญมาจากผู้ดูแลของ LINE Webtoon แล้ว จึงคิดธีมเรื่องต่อเพื่อให้หนูดาชากับอาหมวยคงสามารถมาอยู่ด้วยกันได้ ซึ่งก็คือการมีหมวยคงเป็นแม่ครัว และหนูดาชาเป็นผู้จัดการร้านจอมป่วนนั่นเอง แต่แกนของเรื่องจะเป็นเรื่องราววุ่น ๆ ที่จะได้เจอในการทำร้านอาหาร มากกว่าที่จะเป็นการ์ตูนทำอาหารครับ

 

แล้วมีที่มาที่ไปอย่างไรจึงมีผลงานรวมเล่มเรื่อง “ฉันทนา เลขาไร้พ่าย” กับค่ายสยามอินเตอร์คอมิกส์ได้

ตั้งแต่ลาออกมาก็ส่งต้นฉบับเรื่องสั้นไปเสนอกับทางสยามอินเตอร์คอมิกส์อย่างน้อยเดือนละงานแหละครับ (ฮา) หลังจากเรื่องที่ 5 ผ่านแล้ว (เรื่องสั้นสาวน้อยฮีโร่กับเอเยนต์หนุ่มใน debut 5) ก็เริ่มคิดซีรีส์ใหม่ไปเสนอต่อเลย โดยตั้งใจว่าจะเขียนเป็นซีรีส์การ์ตูนสั้น ๆ เพื่อค่อย ๆ เก็บประสบการณ์ไปเรื่อย ๆ ก่อนลุยเรื่องยาว แก่นเรื่องก็อยู่ที่ฉันทนาเลขาฯ ผู้น่าแกล้งกับบริษัทที่มีแต่คนนิสัยประหลาด แก้ไป ๆ มา ๆ ก็มีเรื่องราวเบื้องหลังที่ซับซ้อนขึ้นอย่างที่ได้เห็นในเล่มแรกกัน

 

จากประสบการณ์ของเสี่ยแนน การเขียนโดจินขายเอง การเป็นนักเขียนการ์ตูนที่มีทั้งสังกัดทั้งการ์ตูนสายหลักและการ์ตูนแนวเพื่อการศึกษา แต่ละแบบแตกต่างกันอย่างไร?

แต่ละที่จะมีเงื่อนไขหลายอย่างแตกต่างกันไป การเขียนการ์ตูนโดจินขายเองกับการ์ตูนที่มีสังกัดกลุ่มเป้าหมายก็จะไม่ต่างกันมาก งานส่วนใหญ่จะตรงกับความต้องการของผู้ติดตามงานของเราอยู่แล้ว ที่ต่างก็เลยมีแค่กระบวนการทำงานที่ไม่ได้ผ่าน บก. และกระบวนการขายที่ต้องลุยเองหมด

ส่วนการ์ตูนเพื่อการศึกษาจะมีการกรองเรื่องความเหมาะสมที่เข้มกว่า ขึ้นอยู่กับผู้ว่าจ้าง และกลุ่มลูกค้าก็จะเป็นอีกกลุ่มไปเลย

 

เสี่ยแนนวาดรูปมานานมาก เห็นการเปลี่ยนแปลงในวงการการ์ตูนไทยอย่างไรบ้าง และมองภาพอุตสาหกรรมการ์ตูนในประเทศไทยในอนาคตว่าจะเป็นอย่างไร อาชีพนักเขียนการ์ตูนจะมีโอกาสเป็นอาชีพที่สังคมยอมรับหรือยกย่องหรือไม่?

ถ้าไม่ได้แบ่งแยกประเภทการ์ตูน ตอนนี้ผมว่าสังคมของเราค่อย ๆ ซึมซับวิธีการเล่าเรื่องด้วยการ์ตูนเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แล้วครับ สังเกตได้จากการมีเพจการ์ตูนต่าง ๆ ที่มีการ์ตูนแก๊กให้อ่านหลากหลายแนว แถมยังถูกใช้เป็นอาวุธการโฆษณาสินค้าที่มีประสิทธิภาพอีกด้วย

ส่วนฝั่งการ์ตูนเรื่อง สังคมนักวาดและนักอ่านก็ยังคงขยับขยายต่อไปเรื่อย ๆ พร้อม ๆ กับพื้นที่แสดงผลงานสู่สังคมที่มีมากขึ้นเช่นกัน

 

เสี่ยแนนมีเป้าหมายเกี่ยวกับเส้นทางอาชีพอย่างไร?

ปิดต้นฉบับให้ทัน และสร้างผลงานใหม่ต่อไปเรื่อย ๆ 😀

 

ขอคำแนะนำแก่น้อง ๆ ที่ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนการ์ตูนว่าควรเตรียมตัวอย่างไรและจะต้องพบเจอกับอะไรบ้าง

อาชีพนี้เราต้องเก็บเกี่ยวทั้งฝีมือ ผลงาน และชื่อเสียง ซึ่งช่วงเริ่มต้นนี่แหละที่จะยาวนานและไม่มีรายได้เข้ามา ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้เริ่มต้นเก็บเกี่ยวกันตั้งแต่ช่วงที่ยังไม่มีภาระค่าใช้จ่ายเลยครับ ดีไม่ดีอาจจะได้ทำงานสายอิลัสแทน (ฮา)

 

ในโอกาสนี้ อนิไทม์ขอขอบคุณเสี่ยแนนที่สละเวลามาช่วยแชร์ประสบการณ์แก่เหล่าผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักวาดการ์ตูนทุกท่านครับ ผู้อ่านท่านใดสนใจติดตามผลงานของเสี่ยแนนต่อไปสามารถคลิกเข้าไปดูที่เพจ เสี่ยแนน หรืออ่านซีรีส์วุ่น ๆ ของหนูดาชาได้ใน Line webtoons ได้เลยครับ 😀

Anitime
Follow me

Anitime

ติดตามข่าวสาร บทความ สัมภาษณ์ และเรื่องราวต่าง ๆ มากมายในวงการการ์ตูนแบบสดใหม่ได้ทุกวันที่นี่!
Anitime
Follow me

เรื่องอื่นที่น่าสนใจ

TAGS:

Anitime

ติดตามข่าวสาร บทความ สัมภาษณ์ และเรื่องราวต่าง ๆ มากมายในวงการการ์ตูนแบบสดใหม่ได้ทุกวันที่นี่!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.

ความคิดเห็น