ตัวเอกในอนิเมะทุกเรื่องมักจะมีเรื่องราวความพยายามเป็นของตัวเองเสมอ พยายามเพื่อที่จะก้าวข้ามความอ่อนแอ พยายามเพื่อไขว่คว้าบางสิ่งบางอย่าง เพราะในความเป็นจริงทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมาจากการที่ต้องลงมือทำเพื่อให้เกิดความสำเร็จทั้งนั้น แต่ไม่ใช่แค่ความสำเร็จเพียงอย่างเดียวที่สำคัญ ความล้มเหลวเองก็ช่วยสอนให้เราได้เรียนรู้ความผิดพลาดเพื่อก้าวต่อไปเหมือนกัน และตัวละครที่จะทำให้เราเห็นภาพชัดมากสุดก็คือ ซาโตชิ จากเรื่อง โปเกมอน 

ซาโตชิ เป็นตัวละครที่ทำให้เราได้เรียนรู้ว่าโลกใบนี้มันกว้างใหญ่แค่ไหน แม้ว่าจะพยายามมากเท่าใดก็ยังมีคนที่พยายามมากกว่าเราอีกมากมาย และมันได้ถ่ายทอดออกมาผ่านการต่อสู้ของเขา เพราะตลอดการเดินทางอันยาวนานที่ผ่านมานั้นซาโตชิมักพ่ายแพ้ให้กับคู่แข่งบ่อยครั้ง และแม้เขาจะเคยชนะลีกขนาดเล็กอย่างหมู่เกาะออเรนจ์แต่กลับไม่เคยเอาชนะลีกใหญ่ระดับ ภูมิภาค ได้เลยสักครั้งเดียว

 

ครั้งแรกที่แพ้ลีกมักเจ็บปวดเสมอ

โปเกมอนลีกภูมิภาคคันโต ซาโตชิได้เข้ารอบ 16 คนสุดท้าย เขาพ่ายแพ้ให้แก่ ฮิโรชิ ที่เป็นทั้งเพื่อน คู่แข่งและผู้ที่มีคู่หูเป็น พิคาชู เหมือนกัน ทั้งคู่ต่างให้คำมั่นว่าจะต่อสู้กันด้วยทุกอย่างที่มี จนมาถึงการต่อสู้นัดสุดท้ายที่ต่างฝ่ายต่างเหลือโปเกมอนอย่างละหนึ่งตัวเท่านั้น ซึ่งซาโตชิมี ลิซาร์ดอน ในขณะที่ฮิโรชิมีเพียงพิคาชู ทำให้ทุกคนคิดว่าชัยชนะครั้งนี้คงเป็นของซาโตชิอย่างแน่นอน แต่กลายเป็นว่าเขาพ่ายแพ้เพราะลิซาร์ดอนไม่ยอมสู้ต่อในการประลอง

การแข่งโปเกมอนลีกครั้งแรกของซาโตชิได้พ่ายแพ้ลงด้วยความเจ็บใจ ในขณะที่เขายังไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองและโทษลิซาร์ดอนที่ไม่ยอมสู้แทน ทั้งๆ ที่ความผิดที่ไม่สามารถควบคุมโปเกมอนของตัวเองได้นั้นเป็นของเทรนเนอร์อย่างเขาแท้ๆ จนในวันที่เขาได้ดูการแข่งของฮิโรชิที่ได้เข้ารอบต่อไปและพ่ายแพ้ให้กับคู่ต่อสู้ แต่ฮิโรชิกลับยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองอย่างลูกผู้ชายพร้อมบอกจะพยายามต่อไป คำพูดของฮิโรชิทำให้เขาอับอายกับความคิดของตัวเองอย่างมาก เรียกได้ว่าการแข่งครั้งนี้ได้ทำให้ซาโตชิได้เจ็บใจและได้เติบโตไปพร้อมๆ กัน

 

ครั้งที่สองแพ้แล้วยิ่งต้องพยายามมากขึ้น

โปเกมอนลีกภูมิภาคโจโต ซาโตชิได้เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย นับว่ามาไกลมากขึ้นจากการแข่งครั้งแรก แต่เขาก็ได้พ่ายแพ้ให้กับ ฮาซึกิ การต่อสู้ดำเนินมาจนถึงที่ต่างฝ่ายต่างเหลือโปเกมอนเพียงตัวเดียวเหมือนกัน โดยที่ซาโตชิมี ลิซาร์ดอน ที่คราวนี้เขาสามารถควบคุมได้แล้ว และอีกฝ่ายมี บาชาโม ทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือดแบบไม่มีใครยอมใครแต่สุดท้ายลิซซาร์ดอนก็ล้มก่อนบาชาโมเพียงนิดเดียวเท่านั้น เรียกได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้สูสีสุดๆ

เรียกว่าเป็นการแข่งที่ซาโตชิได้สู้สุดความสามารถแล้ว และในวันต่อมาฮาซึกิก็สู้แพ้อีกฝ่ายเพราะบาชาโมยังรักษาอาการบาดเจ็บจากการสู้กับลิซาร์ดอนไม่หาย ทำให้ซาโตชิรู้สึกผิดนิดหน่อยในการทำให้ฮาซึกิสู้ได้ไม่เต็มที่จนต้องแพ้ แต่ฮาซึกินั้นกลับบอกว่าการรักษาโปเกมอนให้หายดีต่างหากถึงจะทำให้เขารู้สึกดีใจที่สุดและที่เขาแพ้เพราะเขายังพยายามไม่พอ การแข่งครั้งนี้ทำให้ซาโตชิได้เรียนรู้ว่ายังมีคนที่พยายามมากกว่าตัวเขาเอง เขาจึงตั้งใจว่าจะพยายามให้มากขึ้นในการแข่งโปเกมอนลีกครั้งต่อไป

 

ครั้งที่สามแพ้แล้วก็คงทำได้แค่ยิ้มยอมรับ

โปเกมอนลีกภูมิภาคโฮเอ็น ซาโตชิได้เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย (อีกแล้ว) เขาได้พ่ายแพ้ให้กับ เท็ตสึยะ ในการต่อสู้ครั้งสุดท้ายที่เหลือโปเกมอนอย่างละตัว (อีกแล้ว) โดยที่ซาโตชิใช้โปเกมอนคู่ใจอย่าง พิคาชู และอีกฝ่ายใช้ เนียส ทั้งสองสู้กันอย่างดุเดือดไม่มีใครยอมใครจนในวินาทีสุดท้ายกลายเป็นเนียสที่ยืนอยู่บนสนามในขณะที่พิคาชูล้มลง ซาโตชิจึงพ่ายแพ้ไปในที่สุด

‘ขอบใจนะพิคาชู นายพยายามได้ดีมากเลย’ แม้จะแข่งโปเกมอนลีกแพ้แต่ครั้งนี้ซาโตชิไม่เสียใจมากนัก อาจเพราะคนที่เขาแพ้คือเท็ตสึยะ ผู้ที่สู้ชนะจนได้เป็นแชมเปียนส์ลีกในครั้งนี้ การที่เขาสามารถสู้กับผู้ชนะได้อย่างสูสีนั้นหมายความว่าเขาเองก็มีฝีมืออยู่บ้าง เพียงแค่เขาต้องพยายามให้มากขึ้นอีกนิดเท่านั้น การเดินทางที่ผ่านมาสอนให้ซาโตชิได้เรียนรู้ที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ของตัวเองและนำความล้มเหลวนั้นไปพัฒนาตัวเองให้มากขึ้นต่อไป จึงทำให้เขายังยิ้มได้แม้จะสู้แพ้ในโปเกมอนลีกอีกแล้วก็ตาม

 

ครั้งที่สี่แพ้จนเกือบท้อแต่ก็ต้องก้าวต่อไป

โปเกมอนลีกภูมิภาคชินโอ ซาโตชิได้เข้ารอบ 4 คนสุดท้าย เป็นความสำเร็จที่สุดในการแข่งลีกที่ผ่านมา แต่ก็ต้องแพ้อย่างราบคาบเมื่อคู่ต่อสู้ที่ต้องสู้ด้วยคือ ทาคุโตะ ผู้ใช้โปเกมอนในตำนาน ในขณะที่ซาโตชิเหลือโปเกมอนเพียงตัวเดียวคือ พิคาชู แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับพึ่งใช้โปเกมอนแค่ตัวที่สองในหกตัวเท่านั้นคือ ลาติออส แม้เขาจะงัดทุกกลยุทธ์ในการต่อสู้แล้วก็ตามแต่ก็จบด้วยผลเสมอที่ทั้งพิคาชูและลาติออสนั้นหมดสภาพต่อสู้ทั้งคู่ ทำให้ทาคุโตะที่ยังเหลือโปเกมอนอีกสี่ตัวชนะไปโดยปริยาย

‘ทำได้ดีมาก นายทำได้ดีจริงๆ เลย’ ซาโตชิคงพูดได้แค่คำนี้กับพิคาชูเท่านั้น เพราะเขาได้เห็นความต่างชั้นที่มากเกินกว่าจะเทียบได้ การเดินทางอันยาวนานทำให้เขาแข็งแกร่งขึ้นมาก แต่พอเทียบกับทาคุโตะแล้วมันทำให้เขารู้สึกว่ายังคงพยายามไม่เพียงพอเพราะอีกฝ่ายได้เป็นแชมป์ลีกครั้งนี้ด้วยการใช้โปเกมอนเพียงสองตัวเท่านั้น แล้วต้องพยายามเท่าไรถึงจะพอ? เหมือนความตั้งใจของเขาถูกขยี้ลงตรงหน้า การแข่งครั้งนี้มันทำให้เขารับรู้ความโหดร้ายของโลกใบนี้ที่พร้อมจะทำให้เราท้อแท้เมื่อมีโอกาส สิ่งที่เขาทำได้มีเพียงใช้แรงใจในการก้าวเดินต่อไปเท่านั้น

 

ครั้งที่ห้าแพ้จนเริ่มชาชินกับความผิดหวัง

โปเกมอนลีกภูมิภาคอูโนวา ซาโตชิได้เข้ารอบ 8 คนสุดท้าย นับว่าได้ตำแหน่งแย่กว่าครั้งที่แล้ว เขาได้แพ้ให้กับ โคเท็ตสึ คู่แข่งคนสำคัญที่เรียกได้ว่าแตกต่างจากคู่แข่งคนก่อนๆ อาจเพราะมีอายุไล่เลี่ยและร้อนแรงตามประสาเด็กผู้ชายเหมือนกัน การต่อสู้ครั้งนี้จึงเป็นการต่อสู้ที่สนุกมากสำหรับทั้งสองคน โดยเป็นการต่อสู้ของโปเกมอน 5 ต่อ 6 ตัว สาเหตุมาจากที่โคเท็ตสึเข้าใจผิดว่าต้องใช้โปเกมอนเพียงห้าตัวในการต่อสู้ ทำให้เสียเปรียบซาโตชิไปหนึ่งตัว แต่ในการแข่งนัดสุดท้ายระหว่าง พิคาชู ของซาโตชิกับ ลูคาริโอ ของโคเท็ตสึกลับเป็นพิคาชูที่แพ้เสียได้

การแข่งครั้งนี้ทำให้ซาโตชิได้เรียนรู้ว่าถึงจะโชคดีแค่ไหนก็ยังแพ้ได้ ทั้งๆ ที่มีความได้เปรียบเรื่องจำนวนโปเกมอนที่มากกว่าคู่ต่อสู้แต่ก็ไม่ได้ช่วยทำให้เขามีแต้มต่อเลย อีกทั้งโคเท็ตสึยังไปแพ้ให้กับคู่ต่อสู้คนอื่นที่แข็งแกร่งกว่าอีก ยิ่งช่วยตอกย้ำเรื่องที่เขานั้นอ่อนแอมากแค่ไหน เขาได้แต่ต้องพยายามต่อไปพร้อมพูดกับโคเท็ตสึว่า ‘ครั้งหน้าฉันจะต้องชนะนายแน่’ ด้วยหัวใจที่เริ่มจะชินกับความผิดหวังเสียแล้ว

 

ครั้งที่หกแพ้แบบพยายามแค่ไหนก็ยังคงแพ้อยู่ดี

โปเกมอนลีกภูมิภาคคาลอส ซาโตชิได้ตำแหน่ง รองชนะเลิศ นับว่าเป็นการแข่งที่มาได้ไกลและเข้าใกล้ความฝันในการเป็นแชมป์โปเกมอนลีกมากที่สุดของซาโตชิก็ว่าได้ เขาได้แพ้ให้กับ อลัน โดยในการแข่งนัดสุดท้ายที่ต่างฝ่ายเหลือโปเกมอนเพียงหนึ่งตัว ซึ่งซาโตชิใช้ เก็คโคกะ ร่างพิเศษ และอลันใช้ ลิซาร์ดอน ร่างเมกา ทั้งสองสู้กันอย่างสูสีทั้งๆ ลิซาร์ดอนของอลันนั้นได้รับความเสียหายจากการต่อสู้ครั้งก่อน ในขณะที่เก็คโคกะนั้นฟิตเต็มร้อยแต่กลับสู้แพ้เฉย ทำให้ซาโตชิพลาดการเป็นแชมป์ลีกไปอย่างน่าเสียดาย

คงเป็นการแข่งโปเกมอนลีกที่ทำให้เจ็บใจพอๆ กันหรืออาจมากกว่าการแข่งลีกครั้งแรกเสียอีก ที่ต่างกันคือครั้งนี้ซาโตชินั้นมีความ พร้อม มากถึงมากที่สุด ด้วยประสบการณ์อันโชกโชนพร้อมด้วยกลยุทธ์การต่อสู้ที่ชาญฉลาด ประกอบกับได้เก็คโคกะที่มีร่าง พิเศษ ที่ไม่มีใครเหมือนสุดแกร่งขนาดชนะโปเกมอนเทพๆ มาหลายตัว แต่กลับมาแพ้ให้กับลิซาร์ดอนซะงั้น หรือบางทีโลกอาจจะกำลังบอกเขาว่าไม่มีอะไรที่แน่นอนในชีวิตก็ได้ แม้จะพยายามมากแค่ไหนถ้าถึงคราวจะแพ้ก็แพ้อยู่ดีโว้ยยยยยย

 

เจ็บปวดมากไหมกับความพยายามที่ผ่านมา?

ซาโตชิ เป็นพระเอกที่ออกเดินทางตั้งแต่ตอนอายุ 10 ปีเพราะฝันอยากเป็น Pokemon Master ตอนแรกเขานั้นทั้งไม่มีความสามารถและไม่ฉลาด แต่กลับมีใจสู้และมีความพยายามมากกว่าเด็กวัยเดียวกันหลายเท่า แม้จะแพ้จนต้องกลั้นน้ำตาก็ลุกขึ้นมาสู้ใหม่ เขาไม่เคยย่อท้อกับอุปสรรค ไม่เคยปริปากบ่นกับความยากลำบากและท้ายสุดคือไม่เคยคิดถึงคำว่า เป็นไปไม่ได้

ภาพติดตาตอนที่ลิซาร์ดอนของซาโตชิทำให้แพ้การแข่งโปเกมอนลีกครั้งแรกนั้นโคตรเจ็บปวด แต่ซาโตชิก็ก้มหน้าปิดหมวก ทนกัดฟันกลั้นน้ำตาแล้วบอกกับพิคาชูว่า เรามาพยายามกันใหม่ จนกระทั่งกาลเวลาผ่านไปซาโตชิก็ออกเดินทางครั้งใหม่ แข่งโปเกมอนลีกครั้งใหม่แล้วก็สู้แพ้อีกครั้ง สุดท้ายก็จบลงด้วยคำพูดเดิมกับพิคาชูว่ามาพยายามกันใหม่เถอะอยู่เสมอ ทำให้เราได้รู้ว่าเนื้อเรื่องของโปเกมอนนั้นต้องการสื่อให้เห็นว่า ไม่เป็นไรหากเราจะล้ม แค่เราต้องลุกขึ้นสู้ให้ได้อีกครั้ง

แต่ซาโตชิก็แพ้แล้วแพ้อีก ซึ่งกว่าครึ่งคือการแพ้อย่างไร้เหตุผล แพ้แบบเจอคนที่เก่งจนโกงหรือแพ้แบบที่ไม่น่าจะแพ้ได้แน่ๆ เหมือนถูกเขียนบทมาให้ซาโตชินั้นสู้แพ้จนต้องโชว์ความพยายามใหม่ทุกรอบ จนเวลาผ่านมา 10 กว่าปีซาโตชิก็ยังคงแพ้เหมือนเดิม อย่างการแข่งลีกภูมิภาคคาลอสที่ผ่านมานั้นเป็นช่วงที่ซาโตชิท็อปฟอร์มที่สุดเท่าที่เคยมีมา เขามีโปเกมอนที่ไม่เหมือนใครอย่างเก็คโคกะร่างพิเศษที่โคตรเก่ง เก่งถึงขนาดบทส่งให้รู้ว่าชนะแน่ๆ แต่กลับสู้แพ้อย่างที่ไม่น่าเป็นไปได้ซึ่งมันขัดกับความเก่งที่ผ่านมาอย่างเห็นได้ชัด

สุดท้ายซาโตชิก็ทำได้แค่ยิ้มกับพิคาชูและก็บอกเหมือนเดิมว่าเดี๋ยวเรามาพยายามกันใหม่ จนเหมือนเนื้อเรื่องมันไม่ได้สื่อถึงการล้มแล้วลุกขึ้นมาสู้ใหม่อีกต่อไป แต่กลายเป็น ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ยังมีโอกาสแพ้  หรือ จงเติบโตและอยู่กับความพ่ายแพ้ให้เป็น มากกว่าแทน ทำให้เราแทบอึ้งไปเลยว่าโปเกมอนนั้นแฝงความโหดร้ายบนโลกนี้ไว้มากแค่ไหนภายใต้ภาพน่ารักๆ

จบไปแล้วกับเรื่องราวความพยายามของ ซาโตชิ มันทำให้เราทั้งนับถือและสงสารเขาไปพร้อมๆ กัน จะมีสักกี่คนที่ล้มจนแทบคลานแล้วก็ต้องลุกมาสู้ใหม่พร้อมรอยยิ้มกับคราบน้ำตา มันก็คงเหมือนโลกในความเป็นจริงของเราที่ไม่เคยมีอะไรแน่นอน ซึ่งขนาดซาโตชิพยายามถึงขนาดนี้ก็ยังไม่สมหวังเลย จึงเป็นการยืนยันได้ว่าหากเรายิ่งไม่มีความพยายามแล้วล่ะก็คงยิ่งไม่ประสบความสำเร็จในสิ่งที่หวังมากกว่าเดิมเป็นแน่

 

อ้างอิง

en.wikipedia

 

 

 

ยังมีบทความ ข่าวสาร และสาระดีๆ เกี่ยวกับการ์ตูนอีกมากมาย!

ติดตามอัพเดตไวสุดๆ ทางทวิตเตอร์! |

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *